Mooie dagen in Lokeren

Vier bijzondere Alderande-shiften zitten erop. W. wordt wat spraakzamer en ze zegt haar gedacht: ‘Ik heb niet zo’n zin vandaag’, en ik ben er blij om. We haspelen toch onze gebruikelijke vijf kilometer af. Zaterdag verleggen we ons uur naar de late namiddag. Lopen doe ik het liefste en ik laat al eens het idee vallen dat we misschien in september aan een echte wedstrijd kunnen meedoen.

Ook met J. groeit de band. Voor corona leek hij me stug en nors maar nu we vaak fietsen en wandelen moet ik toegeven: ik heb me schromelijk vergist, de dingen zijn niet wat ze zijn als je van buitenaf kijkt leer ik voor mezelf. Hij mist zijn cafébezoeken met S, S mist zijn blond trappistenbier in de Postiljon. S kreeg van J een schitterend en kleurrijk mondmasker. Ze dromen er samen van om die ferme fietstocht van verleden jaar naar Sint-Niklaas te hernemen.

Na de middag. ‘Ga jij nu altijd met mij op woensdag wandelen?’, vraagt K. Al vijf weken is ze afgesneden van haar ouders in D, het knaagt, maar binnenkort leert een begeleidster haar skypen. Het is uitkijken en troost vinden in kleine dingen als je in coronatijd in een voorziening samenleeft. Maar ik leer nu zoveel gedreven werkvolk hier kennen, dat het me ontroert. Dana eindigt haar shift en is blij haar mondmasker te mogen afleggen. Er wordt op de wandelingen wat afgevloekt op het virus. Het wordt per tocht meerdere keren verwenst, verguisd, vertrapt.

Het gaat goed met me. Ik heb dan wel wintertenen, een boogzaag kapte een ferme jaap in mijn hand en een prop in mijn linkeroor zorgt voor halve doofheid. Het is dus tenen lopen om W goed te verstaan. We overlopen onze broers en zussen en ik merk langzaam dat hakselen, zagen en houtstapels hem in vervoering brengen.  Er is ook het vaste ritueel van het boerenbrood dat we bij bakker Daeyaert of in de Proxi kopen. Onder die naam vinden we het nooit maar dan is het een kwestie een versie te vinden die daar dicht bij in de buurt ligt. W beslist uiteindelijk.

Het zijn doodgewone dagen in Lokeren en ik voel me erg dankbaar om in zo’n goed gezelschap te zijn.

Stefaan S.